FANDOM


liapiskajski
lyapiſką kėlibö
Utworzenie: RWHÔ w 2008
Cel utworzenia: rekreacyjnie
Ilość mówiących (faktyczna) 0
Sposoby zapisu: zmodyfikowany łaciński
Klasyfikacja: języki indoeuropejskie
 liapiskai
Status urzędowy
Oficjalna regulacja: RWHÔ
Lista conlangów
Pilcrow.png Ta strona może zawierać znaki Unicode.


Język liapiskajski, liapiskai (lyapiſką) - indoeuropejski projekt RWHÔ, będący mniej ważnym językiem grupy indoeuropejskiej, w której najważniejszy jest aerajski; projekt oryginalny jak na języki tego twórcy, gdyż indoeuropejski i pisany alfabetem łacińskim, posiada jednakże bardzo dużą ilość znaków diakrytycznych. Posiada cechy grup językowych:

  • bałtyckich,
  • słowiańskich,
  • germańskich,
  • ugrofińskich (głównie fiński).

AlfabetEdytuj

Istnieją dwie oficjalne wersje alfabetu. Pierwsza to wersja właściwa:

a ą ä b c ċ d e ę ė ë f g ġ i į j k l m n o ö p r ſ s ß t u ų ü ů v w x y z

Znaki, które nie zostaną opisane niżej, czytane są jak w języku polskim:

  • Ą ą - dawniej samogłoska nosowa, obecnie wymawiana [aj];
  • Ä ä - w liapiskajskim wraca używanie nosowego a ([ã]), które jednak pojawia się w innych miejscach niż archaicznie i stąd inne oznaczenie;
  • Ċ ċ - pomiędzy polskim cz ([ʧ]) a ć ([ʨ]);
  • Ė ė - otwarte e ([ɛ]);
  • Ë ë - w dzisiejszych czasach właściwie nie używane, choć uczy się go w szkołach i jest na klawiaturach liapiskajskich (jak w języku polskim q, x oraz v);
  • Ġ ġ - jak polskie ż ([ʒ]);
  • Į į - nosowe i ([ĩ]);
  • Ö ö - jak polskie ą ([õ]);
  • ſ - jak polskie s (jeden symbol dla zarówno wielkiej, jak i małej litery) [s], na końcu słowa przybiera formę s;
  • ß - jak polskie sz (jeden symbol dla małej i wielkiej litery) [ʃ];
  • Ų ų - obecna wymowa [uj], historia litery podobnie jak w przypadku Ą ą;
  • Ü ü - nosowe u, historia litery podobna jak w przypadku Ä ä ([ũ]);
  • Ů ů - jak niemieckie ü ([y]);
  • V v - jak polskie w ([v]);
  • W w - jak polskie ł ([w]);
  • X x - jak w greckim ξ ks ([ks]);
  • Y y, tzw. "greckie i" (i grégu) - jak polskie i ([i]).

Stosuje się czasem również znak akcentu á.

Drugą wersją jest wariant uproszczony, służący do zapisu tylko za pomocą znaków ASCII:

a à ä b c ċ d e è ê ë f g ġ i ì j k l m n o ö p r s (ß) t u ù ü û v w x y z

Podkreślono zmienione litery, natomiast skreślono te, które nie mają uproszczonego wariantu. W tym wariancie nazwa języka to "lyapiskà kêlibö".

GramatykaEdytuj

PodstawyEdytuj

Istnieje 7 przypadków (jak w języku polskim), trzy liczby (pojedyncza, podwójna, mnoga), rodzaje: w liczbie pojedynczej męski, żeński i nijaki, w liczbie podwójnej oboje (męski) i obie (żeński), a w liczbie mnogiej podobnie jak w pojedynczej.

Zazwyczaj rzeczowniki żeńskie kończą się na -a, nijakie na -i, a męskie na -e. Dawniej istniał jeszcze rodzaj silny męski, który kończył się na -o.

Odmiana rzeczownika przez przypadkiEdytuj

Przypadki wraz z nazwami w języku liapiskai są następujące:

  • Mianownik (Vardėnůka, V),
  • Dopełniacz (Kilminůka, K),
  • Celownik (Naudinůka, N),
  • Biernik (Gyhleſnůka, G),
  • Narzędnik (Innëgonůka, I),
  • Miejscownik (Vyétinnůka, Vy),
  • Wołacz (ßáuxnůka, ß).

Istnieją cztery deklinacje.

I deklinacjaEdytuj

Ma miejsce, gdy rzeczownik rodzaju męskiego w mianowniku liczby pojedynczej mają końcówkę -e, -es, -ys, -laß lub -gö. Wtedy zachodzi następująca odmiana:

psine - umysł, ſůrąes - trąbka, déġomyſ - deszcz, halaß - mit, pįėgö - napój

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Więcej z Fandomu

Losowa wiki