FANDOM


język porochski
Ѩзык Порохщі
Utworzenie: Henryk Pruthenia
Kody
Conlanger–3 uwp.por.hen
Lista conlangów
Pilcrow.png Ta strona może zawierać znaki Unicode.

Język porochski (Ѩзык Порохщі) to słowiański język indoeuropejski, początkowo tworzony do historii alternatywnej "Wszechsławia" Henryka Pruthenii, a ostatnio aspirujący do bycia jednym z języków funkcjonujących w Panslawii.

Alfabet i wymowaEdytuj

Litera

Wymowa

А а

[a]

Б б

[b]

[p], [bʲ]

В в

[ʋ]

Г г

[g]

[k]

Д д

[d]

[t]

Дж дж

[dʐ]

Ѕ ѕ

[ʣ]

[ʦ]

Ђ ђ

[ð]

[θ]

Е е

[ʲe]

[je],[e]

Ё ё

[ʲɔ]

[jɔ]

Ж ж

[ʐ]

[ʂ]

З з

[z]

[s]

І і

[ʲi]

[j]

Ї ї

[ji]

И и

[ɪ]

Й й

[j]

[ʲ]

К к

[k]

Л л

[ɫ]

[lʲ]

М м

[m]

[mʲ]

Н н

[n]

[ɲ]

Њ њ

[ɲ]

О о

[ɔ]

[o]

П п

[p]

[pʲ]

Р р

[r]

[rʲ]

С с

[s]

[sʲ]

Т т

[t]

Ћ ћ

[θ]

У у

[u]

Ў ў

[w]

Х х

[x]

[ç]

Ц ц

[ʦ]

Ч ч

[ʨ]

Ш ш

[ʂ]

[ʂ]

Щ щ

[ʧ]

Ы ы

[ɨ]

Ҍ ҍ

[æ]

Є є

[e]

Ю ю

[ʲu]

[ju]

Я я

[ʲa]

[ja]

Ѧ ѧ

[uɰ̃]

Ѩ ѩ

[ʲuɰ̃]

[juɰ̃]

Rzeczownik Edytuj

Występują cztery deklinacje.

Deklinacja IEdytuj

I deklinacja – używana przy rzeczownikach kończących się się samogłoską a. i у.

Przypadek

Liczba Pojedyncza

Liczba Mnoga

Mianownik

мама

мамы

Dopełniacz

мамы

мамов

Celownik

мамѣ

мамум

Biernik

маму

мамы

Narzędnik

мамѧ

мамами

Miejscownik

маме

мамах

Wołacz

мамо

мамы

Deklinacja IIEdytuj

II deklinacja – używana przy rzeczownikach kończących się się spógłoską miękką bądź na ћ lub ђ

Przypadek

Liczba Pojedyncza

Liczba Mnoga

Mianownik

локећ[1]

локеће

Dopełniacz

локета

локетёв

Celownik

локету

локетю

Biernik

локета

локете

Narzędnik

локећем

локећими

Miejscownik

локећи

локећих

Wołacz

локету

локеће

Deklinacja IIIEdytuj

III deklinacja – używana przy rzeczownikach kończących się się spógłoską twardą.

Przypadek

Liczba Pojedyncza

Liczba Mnoga

Mianownik

сын

сыны

Dopełniacz

сыну

сынов

Celownik

сынови

сыном

Biernik

сына

сыны

Narzędnik

сынем

сыными

Miejscownik

сыну

сынах

Wołacz

сыну

сынове


Deklinacja IVEdytuj

IV deklinacja – używana przy rzeczownikach kończących się się samogłoską o.

Przypadek

Liczba Pojedyncza

Liczba Mnoga

Mianownik

лѣто

лѣта

Dopełniacz

лѣта

лѣт

Celownik

лѣту

лѣтом

Biernik

лѣто

лѣта

Narzędnik

лѣтом

лѣтым

Miejscownik

лѣте

лѣтех

Wołacz

лѣто

лѣта

ZaimkiEdytuj

Oto tabele przedstawiająca odmianę zaimków osobowych pierwszej i drugiej osoby:

Liczba Pojedyncza

Liczba mnoga

1. osoba

2. osoba

1. osoba

2. osoba

Nom.

яш

ты

мы

вы

Gen.

мене

тебе

нас

вас

Dat.

ми

ти

нум

вум

Acc.

мѩ

тѩ

нас

вас

Instr.

мноѩ

тобоѩ

нами

вами

Loc.

мне

тебе

нас

вас

Zmiany fonetyczne z języka prasłowiańskiegoEdytuj

Zmiany z prasłowiańskiego:

  • Tl'T; TlьT > T'liT
  • -gti, -kti > -kьt > čt
  • TorT > TraT
  • TolT > TołoT
  • TerT > TrĕT
  • TelT > TlĕT
  • a- > ja-
  • djь > ð
  • tjь > θ
  • dj > ð
  • tj > θ
  • u rzeczowników ti > θy (i)
  • u rzeczowników di > ðy (i)
  • ti > θy (pisane przez i)
  • di > ðy (pisane przez i)
  • ǫ, ę > ų
  • sj > š
  • zj > ž
  • -dθi > -sθi
  • pn > n
  • bn > n
  • stn > sn
  • bv > b'
  • k' g' > č dž
  • u czasowników: -ti; -tь > θ
  • w miejscowniku ĕ > je
  • jь > jĕ
  • č > ć
  • ale šč > č
  • TЪT > TjuT
  • TЪT' > TeT
  • olT > łaT
  • orT > raT
  • kvĕ > cvĕ
  • kvi > cvĕ
  • gvĕ > zvĕ
  • gvi > z'vi
  • gy > gi
  • l' > l
  • l > ł
  • xvĕ > svĕ
  • xvi > svĕ
  • sT' > s'C'
  • 7 przypadków:
  • w wygłosie "ъ" zanikło ( za wyjątkiem przymiotników, gdzie przeszedło w y)
  • w wygłesie celownika liczby mnogiej amъ > um

PrzypisyEdytuj

  1. *Tam gdzie po ћ występuje samogłoska, w odmianie reszty rzeczowników miękkotematowych na miejscu zwykłej samogłoski powinna występować samogłoska jotowana.

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Więcej z Fandomu

Losowa wiki