FANDOM


ji jeeme
ji jēme
Utworzenie: Kwadracik w 2010
Sposoby zapisu: takakanapa, trzy łacinki (jedna bezdiakrytykowa)
Kody
Conlanger–3 pri.ji.wt
Lista conlangów
Pilcrow.png Ta strona może zawierać znaki Unicode.

Ji jeeme (język cywilizacji), znany też jako TNKPG lub TKNPG to język stworzony w ramach projektu grupowego na polskim forum językotwórców. Język ten ma w zamierzeniu odgrywać też rolę w Świecie Gruszek Na Wierzbie I Śliwek Na Sośnie.

Twórcy Edytuj

  • Kwadracik - prowadzenie gry
  • Leto Atryda - fonologia, transkrypcja
  • Milya0 - składnia, transkrypcja, słownictwo
  • RWHÔ - słowotwórstwo
  • Haxy.M - słowotwórstwo
  • Hapana Mtu - semantyka
  • spitygniew - kategorie gramatyczne
  • Artaxes - alofonia
  • Henryk Pruthenia - końcówki gramatyczne
  • kmitko - pismo
  • jasnysfinks - słownictwo

Tło Edytuj

Tu parę rzeczy nt. tła występowania języka, jego historii, obecnego użycia, trójpłciowych jajorodnych praojców, itp.

Fonologia Edytuj

Spółgłoski Edytuj

  • p /p/ t /t/ t' // th // k /k/ q /q/
  • s /s/ s' // sh // x /x/ ħ /ħ/ h /h/
  • c /ts/ c' /tsʲ/ ch /tsˤ/
  • m /m/ n /n/ n' //
  • l /l/ l' // j /j/ r /ʀ/

Samogłoski Edytuj

  • a /a/ e /e/ i /i/ u /u/
  • ā // ē // ī // ū //
  • aj /ai/ aw /au/ ew /eu/
  • āj /aːi/ āw /aːu/ ēw /eːu/

Alofonia Edytuj

Przed i po spółgłoskach faryngalizowanych:

  • u → o
  • a → ɑ

Przed i po spółgłoskach nosowych i zębowych:

  • i → ɪ

Przed /a [ɑ] u [o]/:

  • j → ɰ
  • l → ɫ

Między samogłoskami i na końcu wyrazu:

  • t → θ
  • tʲ → θʲ
  • tˤ → θˤ

Centralizacja samogłosek przed /j r l/:

  • a → ä
  • e → ë
  • i → ï
  • u → ü

Gramatyka Edytuj

Rzeczownik Edytuj

Rzeczowniki mogą posiadać jeden z trzech rodzajów, i odmieniają przez dwie liczby oraz (w sumie) siedem przypadków.

Język posiada system trójdzielny - agens zdania przechodniego stoi w narzędniku, paciens natomiast w dopełniaczu drugim. W przypadku czasowników nieprzechodnich, rzeczownik stoi w mianowniku.

Przypadek prepositionalis jest używany w przypadku wyrażeń przyimkowych, i nie posiada końcówek (poza liczbą mnogą).

Do deklinacji I należą rzeczowniki zakończone na samogłoskę lub r. Przed spółgłoską l na początku końcówki po r dajemy samogłoskę u, a po samogłosce ju (czasem w).[1]

  Deklinacja I Deklinacja II
l. pojedyncza l. mnoga l. pojedyncza l. mnoga
prepositionalis - -lix/-lī* -
mianownik -li/-l* -lī/-li* - -i
dopełniacz I -las -lās -as -ās
dopełniacz II -leix -lēix -e -ēx/-īx*
narzędnik -lei -lē -ei
miejscownik -la -lau -a
latyw/celownik -lu -lūji -u -ēji
  • W przypadku dwóch form, pierwsza jest bardziej literacka, druga potoczna.

Przymiotnik Edytuj

Przymiotniki odrzeczownikowe[2] tworzy się przez podwojenie ostatniej sylaby wyrazu (jeśli jest to sylaba otwarta), np. ha (płyn) - haha (płynny), lub przez podwojenie ostatniej samogłoski, jeśli słowo kończy się na sylabę zamkniętą, np. srī (pole) - srīrī (polny). Wyjątek od tej reguły stanowią rzeczowniki zakończone na spógłoski zwarto-szczelinowe oraz szczelinowe, oraz przymiotniki tworzące rzeczowniki odprzymiotnikowe (jak "niski" - "niskość"), do których dodaje sie cząstkę -is, np. hleis (cierpliwy), jēch (skłonny do poświęceń). Rzeczowniki odprzymiotnikowe tworzy się zastępując końcówkę -is samym -i, np. hlei (cierpliwość).

Odmiana przymiotników w liczbie pojedynczej:

  Deklinacja I Deklinacja II
r. męski r. żeński r. nijaki r. męski r. żeński r. nijaki
prepositionalis -le -le -le - - -
mianownik -lis -li -līs -ix - -
dopełniacz I -las -las -lasu -as -as -ās
dopełniacz II -lēx/-lex -leix -leixu -ēi -e
narzędnik -lī -lei -leiu -āi -ei -ei
miejscownik -la -la -la -a -a -a
latyw/celownik -lu -lu -lu -u -u -u

W liczbie mnogiej przymiotniki odmieniają się jak rzeczowniki.

Zaimek Edytuj

Zaimki odmieniają się jak przymiotniki.

Czasownik Edytuj

Bezokolicznik kończy się na -us bądź -lus.

W czasie przeszłym przed czasownik wciskamy augment a- lub al-.[3]

W czasie teraźniejszo-przeszłym bądź nieprzeszłym dodajemy -uh bądź -luh.

Dokonaność oznaczamy sufiksem -e.

Tryby:

  • oznajmujący – zwykły odmieniony czasownik
  • rozkazujący – odmieniony czasownik + partykuła ix
  • sugerująco-przypuszczający – odmieniony czasownik + sufiks -s/-as
  • warunkowy - odmieniony czasownik + sufiks -i/-ji

Imiesłowy czasu teraźniejszego tworzymy zmieniając końcówkę czasownika na -lusas, -lusus, a przeszłego na -luhas, -uhas.

Imiesłów czynny nie podlega specjalnym zmianom, po biernym stawia się partykułę ka.

Dodatkowo, imiesłów przysłówkowy współczesny czasu tworzymy końcówkami -ūis, -lūis, a przysłówkowy współczesny sposobu -ūs, -lūs.

Stronę zwrtotną tworzymy dodając po czasowniku zaimek z końcówką -as/-s, stronę bierną tworzymy dodając po czasowniku zaimek z końcówką -i/-ji.

Uwagi piszących Edytuj

  1. Eee, skoro tak, to po co tak naprawdę dwie deklinacje? Skoro te u/ju epentetyczne występują zawsze, równie dobrze mogłyby być częścią końcówki w deklinacji I, ew. końcówek w deklinacji Ia Ib (dla -r i dla -V).
  2. Czy wszystkie przymiotniki mają ulegać reduplikacji, czy tylko odrzeczownikowe?
  3. Pruthenia opisał to w dziwaczny sposób, który uprościłem. Jak ktoś go dorwie, niech się spyta o co mu chodziło: "Czas przeszły: przed czasownik wćiskamy augment "a". Lub (już nie dokońca augment "al-")"

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Więcej z Fandomu

Losowa wiki