FANDOM



Ustalnaror

Odręczna mapa wysp Ustal Naror

Historia Edytuj

Ludy wysp Ustal Naror (Po marsku Nasze Wyspy. Nazywane czasem w Europie Wyspami Absurdu.) są spokrewnione albo z Aeloahalindoańczykami (język), albo z Marami (język). Aeloahalindoa i Maria na Pierwszej Usta Naror ustabilizowały się już w X. w. p.n.e. Inne plemiona długo nie tworzyły państw i trafiały pod wpływy marskie, aeloahalindoańskie, japońskie oraz europejskie.

Aeloahalindoa od początku walczyła z Marią o regiony ujść rzek Aoanaemoy oraz Byagoy. Jej stolicą była Olaneamoa. W VIII w. p.n.e. aeloahalindoańscy żeglarze dopłynęli do Grecji, gdzie właśnie wymyślono pieniądze. Jednocześnie w kraju wybuchło powstanie ludności poddanej. W wyniku tych dwóch zjawisk powstała szczególna postać feudalizmu - oparta na podziale na chłopów, księżycowe osły i seniorów, obrocie pieniędzmi, kamieniami, ziemią i pracą oraz podkradaniu.

Seniorzy
musieli uzyskiwać pieniądze. Uzyskiwali je sprzedając zboże do Europy. (Uzyskiwali też inne towary.) Stanowili poważną konkurencję dla Polski. Pieniądze wymieniali na Kamienie Własności oznaczające własność ziemi (pól gotowych do zbioru, który wykonywali samodzielnie) u księżycowych osłów. Jeżeli ktoś siał lub orał na ich polach, jeżeli dotknęli Świętych Kamieni albo jeżeli nie dali księżycowemu osłowi pieniędzy w ciągu dnia po otrzymaniu Kamieni Własności (Chyba, że księżycowy osioł dał kamienie w zamian za pieniądze dane z własnej woli przez seniora.) , byli kamienowani.
Księżycowe osły
wymieniały Kamienie Własności na pieniądze u seniorów i Święte Kamienie na pracę u chłopów. Aby mieć "towary" na wymianę, musieli podkradać Święte Kamienie chłopom i Kamienie Własności seniorom. Za pieniądze kupowali w Europie prawdziwe towary. Jeżeli nie dali chłopu Świętych Kamieni w ciągu jednego dnia po otrzymaniu od seniora pieniędzy albo seniorowi Kamieni Własności po zaoraniu albo obsianiu przez chłopa ich pola (Musieli też dawać odpowiednie kamienie chłopom/seniorom, którzy z własnej woli wykonali dla nich pracę/dali pieniądze), byli kamienowani.
Chłopi
uprawiali ziemię. Jeżeli dotknęli pieniędzy lub Kamieni Własności albo jeżeli nie wykonali pracy na polu księżycowego osła w ciągu dnia po otrzymaniu Świętych Kamieni (Chyba, że księżycowy osioł dał kamienie w zamian za pracę wykonaną z własnej woli przez chłopa.) , byli kamienowani. Mogli podkradać luksusowe przedmioty wyższym klasom (które zabezpieczały się, obkładając przedmioty pieniędzmi), zgodnie z tradycją obowiązywał ich jednak w tym umiar.

Król mógł raz na rok zmienić klasę jednej rodziny. Kamienowali chłopi Świętymi Kamieniami. Za doprowadzenie do ukamienowania (danie Świętych kamieni choremu chłopu, uprawianie ziemi seniora, danie pieniędzy księżycowemu osłu bez Świętych Kamieni, rzucanie Świętymi Kamieniami w Seniora (poza kamienowaniem) itp.) groziło "upieniężenie" - zarzucenie pieniędzmi na śmierć przez seniorów. Ponieważ pieniądze pochodziły z Europy, dostęp do morza był konieczny dla działania ustroju.

Maria leżała nad Morzem Czatyjskim (~Cati), ale nie prowadziła odważnych wypraw morskich. Jej stolicą było Wile. Ustrój rozwijał się przez stopniowe nadawanie niewolnikom praw aż do równości wszystkich mieszkańców w 1854r. n.e. Szczyt potęgi Marii przypadał na I w. p.n.e. Kontrolowała wtedy ujścia wielkich rzek Pierwszej Usta Naror. Wtedy też zaczęto tam bić monety, nieuznawane w aeloahalindoańskim feudalizmie, ale stanowiące podstawę nowoczesnego handlu na W. A. W I w. n.e. w ujściu Byagoy powstał Kraj Rzeźników, a w III w. n.e. Aeloahalindoa ostatecznie opanowała ujście Aoanaemoy. Dalsze wojny nie przynosiły większych zmian.

Kraj Rzeźników został założony przez dezerterów z armii Aeloahalindoy i Marii. Przysięgli oni, że w zemście za zmuszanie do walki codziennie będą kogoś zarzynać. W późniejszych wiekach zarzynali zwykle zwierzęta, niekiedy zostawali najemnikami, ale niektórzy mordowali ludzi, a w skrajnych przypadkach samych siebie.

Na zachodzie Pierwszej Usta Naror żyły plemiona aeloahalindoańskie ulegające pewnym wpływom marskim, najsilniejszym na południu. Były zacofane i nie utworzyły państwa, a w XIX w. zostały opanowane przez Japończyków. Po II wojnie światowej powstały tam: niewolnicza Ogoanoa, Moiaby zajęte przez japońskich komunistów, Eygi związane z Tajwanem i feudalne Aoly.

Na Drugiej Usta Naror żyli krewniacy Aeloahalindoańczyków, jednak napływali na nią Marowie. Powstało tam państwo, w którym narastał konflikt między uprzemysłowionym południem i wiejską północą. W końcu, w 1921 r. n.e., stolica, Bea, odłączyła się wraz z południową częścią kraju i utworzyła Wolne Miasto. Z jakiegoś powodu mieszkańcy części północnej, zamiast podjąć konkretne działania, na znak protestu wybudowali na granicy połowę pałacu prezydenckiego, zaczęli wszystko robić do połowy (dotyczy to zwłaszcza tubylców pochodzenia aeloahalindoańskiego) i utworzyli Półpaństwo.

Wierzenia wysp Ustal Naror opierały się na kulcie kamieni, które to według tamtejszych mieszkańców były niezwykle stare i mądre. Najmądrzejsze z kamieni świeciły. Księżyc był drugim najstarszym kamieniem. Najstarszy kamień został dawno temu zamurowany przez przypadek przez nierozważne, żyjące jeden dzień obłoczki. Odtąd, uwięziony, musiał uczyć codziennie jednego z nich świecenia i wysyłać jako Słońce. Ziemia (jako świat, nie gleba) była betonem, którym go zamurowały i, jak każdy beton, była bezmyślna i zła.

Na Trzeciej Usta Naror, nazywanej też Wyspą Zła lub Wyspą Ziemi, znajdował się czynny wulkan. Czciciele złej Ziemi odprawiali tam swoje obrzędy. Ofiary wrzucali do wulkanu albo topili z zabetonowanymi stopami, jak mafia. Na wyspę ściągają też od niedawna europejscy sataniści.

W 1894r. zakończyła się ostatnia wojna między Marią i Aeloahalindoą. W czasie dwóch wojen światowych oba kraje rozwijały przemysł zbrojeniowy. Były gotowe walczyć po każdej ze stron, byle tylko przeciwko sobie. Strony jednak nie chciały komplikować sytuacji. Wiedziały, że jeżeli zawrą sojusz z jednym z nich, drugi dołączy do wrogów.

W 1909r. narodziła się Aeloahalindoanka Daoleokynau. W 1913 - jej przyszły mąż, Mar ~Coke (wymowa: czoke). Od młodości niezależnie od siebie dążyli do zaprzestania absurdalnych wojen między swoimi krajami. Kiedy się poznali, zakochali się i wzięli ślub mimo sprzeciwu rodzin. Po zakończeniu drugiej wojny światowej Maria i Aeloahalindoa mogły dołączyć do zimnej wojny (Aeloahalindoa po stronie ZSRR), ale idee Daoleokynau i ~Coke znalazły w końcu posłuch. W 1950r. dwa największe państwa wysp absurdu, zachowując własne tradycje, skończyły z wojnami i okrutnymi prawami przez połączenie w jedno logiczne państwo.

Zaprowadziwszy pokój w ojczyznach, reformatorzy wyruszyli do Kraju Rzeźników, by i tam zapewnić dobro. Ich hasła nie znalazły jednak posłuchu. Kiedy ich gospodarzowi uciekły świnie, ogłosił, że musi zarżnąć człowieka. Pociągnięto losy i przegrał sam gospodarz. Przed wybiciem północy popełnił samobójstwo. Wtedy ~Coke i Daoleokynau uznali, że na razie mają większe szanse na Trzeciej Wyspie Absurdu. Udali się tam w 1959r. i słuch o nich zaginął. Mogli zostać zabici dla większego okrucieństwa w różnych miejscach, w różny sposób, w odstępie wielu dni. Mimo smutnego końca bohaterów, zwolennicy logicznego państwa usiłują wprowadzić je na całym świecie.

Flora i fauna Edytuj

Na wyspach Ustal Naror w lasach żyją różowe słonie, które są stosunkowo niewielkie, a barwa ułatwia im znajdowanie członków stada. Młode są jednak zielone, co pomaga im się ukryć przed tworzącymi stada tygrysami. Zwykłe słonie też są nazywane zielonymi słoniami.

Mitologia aelińska Edytuj

Aeloahalindoańczycy nie stworzyli rozbudowanej mitologii, ale plemiona pośrednie między Aeloahalindoańczykami a Marami, tak zwani Aelińczycy (Co ciekawe, Aela to pogardliwa nazwa Aeloahalindoy używana przez Marów.), już tak. Bezpośrednio przed zamurowaniem najstarszego kamienia miał trwać złoty wiek.

Wcześniej były tak zwane czasy zanim kamienie zaczęły świecić. Wtedy panowała ciemność, ale niezwykłe cech gruntu (nie ziemi) powodowały, że mimo to rośliny rosły. Kamienie i betony chodziły wtedy po świecie, a najstarszemu kamieniowi służyli rycerze, zaś księżycowi - kapłani - księżycowe osły. Stolica państwa najstarszego kamienia leżała tam, gdzie teraz Aeloahalindoa, ale grunt był bezkresny. Na dalekim zachodzie, za krajem obłoczków. zbierano pieniądze, które rosły na drzewach, zaś na wschodzie, oddzielony marchią elfów, znajdował się ponury kraj betonów. Na północy była mroźna kraina, chociaż ogólnie nie było stref klimatycznych takich, jak dziś. Były też jeszcze odleglejsze krainy.

Jeszcze wcześniej światło zapewniali Starożytni, ale doświadczenia alchemików dały wprawdzie kamieniom, a w zasadzie również elfom, nieśmiertelność, ale zmusiły Starożytnych do odejścia. Mówi się, że najstarszy kamień widział w młodości jednego. Najstarszy kamień był sierotą, a jego rodzice, tak jak i wszyscy jego rówieśnicy poza księżycem, zginęli w czasie najazdów betonów, które pojawiły się szczególnie licznie, kiedy zaklęcie dające kamieniem nieśmiertelność osiągało pełną moc. Natomiast rodzice księżyca, znającego najstarszy kamień od dzieciństwa, żyli długo i zmarli jako jedni z ostatnich kamieni, a jego ojciec był doradcą najstarszego kamienia (który wtedy jeszcze nie był najstarszy).

W sierocińcu jedynym kamieniem poza obecnym najstarszym był upośledzony młodzieniec. Natomiast najlepszym przyjacielem najstarszego kamienia w sierocińcu był pewien elf. Później jednak beton skaził jego serce.

Kiedy najstarszy kamień był młody, wyróżnił się w czasie odpierania ostatniego wielkiego najazdu betonów. (Dlatego niektórzy rzeźnicy uważają, że jest godny miana pierwszego prawdziwego rzeźnika.) Księżyc wraz z rodzicami leczył wtedy rannych. W czasie tej wojny na słabo poznanych ziemiach między krainami kamieni i elfów pierwszy raz odkryto wioskę ludzi. Nie udało się wtedy ustalić, skąd przybywają i nie udało się tego dowiedzieć przed objęciem władzy przez najstarszy kamień, a wtedy ludzie uważali już, że od zawsze mieszkali tam, gdzie mieszkali. Wiadomo, że część z nich wywędrowała na zachód, ale nie wiadomo, czy mieszkańcy kraju, gdzie rosły pieniądze, byli ich potomkami. Kiedy władza najstarszego kamienia rozszerzała się na zachód, odkryto obłoczki, a wkrótce potem podróżnicy dotarli do kraju, gdzie rosły pieniądze.

Co do elfów, uważa się, że pojawiły się później, niż kamienie, ale w ogóle niewiele wiadomo o tych pradawnych czasach. Plemiona bliższe Aeloahalindoańczykom uważają, że po złotym wieku wszystkie elfy zostały zabetonowane z najstarszym kamieniem, a jeżeli jakieś zostały, to skażone betonem i złe. Ale plemiona bliższa Marom uważają, ze tak zwane przyprószone elfy, którym beton nie wyrządził większych szkód, nakłoniły Marów do przebycia całej Eurazji i osiedlenia się na Wyspach Absurdu.

Mówi się też, że gwiazdy to ryby latające między księżycem a słońcem i pomagające im interpretować wskazówki najstarszego kamienia (konkretne słońce niedawno je słyszało, a księżyc jest o wiele mądrzejszy, ale i tak co jakiś czas je zapomina i świeci tylko częściowo).

Kolejność wydarzeń Edytuj

  • czasy Starożytnych
  • nadchodzi moda na alchemię
  • pojawiają się betony
  • rodzi się pierwszy w pełni nieśmiertelny kamień - najstarszy kamień
  • rodzi się księżyc
  • najstarszy kamień widzi ostatniego Starożytnego - usiłujący wszystko zaklasyfikować uważają to za początek "czasów zanim kamienie zaczęły świecić"
  • najstarszy kamień zostaje władcą
  • umierają rodzice księżyca
  • najstarszy kamień uczy się świecić - początek złotego wieku
  • najstarszy kamień zostaje zabetonowany, powstaje ziemia - koniec złotego wieku
  • przyprószone elfy nakłaniają przodków Marów do podróży na wyspy Ustal Naror
  • najstarszy kamień zaczyna wysyłać słońca

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Więcej z Fandomu

Losowa wiki